A co z twoimi przodkami, bezbożniku?
Czy zostając ateistąautomatycznie wyrażam brakszacunku dla moich przodków? Jest to dość kłopotliwa kwestia, ponieważ takwłaśnie sugerują ateistom wierzący członkowie ich rodzin, co częstosprawia wrażenie emocjonalnego szantażu, może nie perfidnego, ponieważ nie kryjesię za tym głęboka refleksja, ale jednak szantażu. Warto powiedzieć głośno, że niewiara nie ma nic wspólnego z brakiemszacunku wobec wierzących - czy to z rodziny, czy spoza jej kręgu.